Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

"Ιερά" κόκκαλα και ευλογημένα στυλό .













Ξεσάλωσε το παπαδαριό αυτές τις μέρες. Kόκκαλα , στυλό , ουρές από χριστιανοκαμένους,...μεσαίωνας κανονικός. Αποτέλεσμα της κρίσης; Της παιδείας που δεν πήραν ποτέ; Αποτέλεσμα του ανορθολογισμού; Της άρνησης της ταξικής φύσης της κοινωνίας; Της λογικής "τίποτα δε γίνεται", άρα αφήνουμε τις τύχες μας στον "μεγαλοδύναμο" ο οποίος όλα τα βλέπει και σαν "πάνσοφος" που είναι τα κανονίζει καλά;
Όπως και να το πεις το αποτέλεσμα είναι ένα και μοναδικό. ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΕΙΑ,ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ. Το καλύτερο φάρμακο για τη διαιώνηση του καπιταλισμού. Τι άλλο καλύτερο μπορεί να περιμένει η άρχουσα τάξη , παρά ένα πλήθος συμβιβασμένο με τη μοίρα του, που όλα τα δεινά του τα αποδίδει σε λάθη δικά του, λάθη για τα οποία τον τιμωρεί ο μεγαλοδύναμος στέλνοντας του τιμωρίες, όπως ας πούμε φτωχεια,πείνα,εξαθλίωση,προκειμένου να μετανοήσει και να  απαρνηθεί τα εγκόσμια, άρα όλα τα δικαιώματά του, και να φροντίζει μόνο για τη επουράνια βασιλεία. Ε! ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ!  ΤΙ ΑΛΛΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Η ΑΡΧΟΥΣΑ ΤΑΞΗ; Έτσι δε στέριωσε την εξουσία της; Βασισμένη στην αμάθεια και στις προλήψεις. Καλλιεργώντας απόψεις
και τακτικές όπως όσα είδαν τα ματάκια μας στο αντικαρκινικό νοσοκομείο,'Αγιος Σάββας.. Εκεί που όλα τα τραγικά προβλήματα , όπως οι ελλείψεις γιατρών , νοσηλευτικού προσωπικού, τα χαλασμένα μηχανήματα, έρχονται σε δεύτερη μοίρα, αφού τα τα κόκκαλα της 'αγίας" Βαρβάρας είναι ικανά να κάνουν ότι δεν μπορεί να κάνει  η επιστήμη της ιατρικής. Όταν μάλιστα έρχονται οι ευχάριστες ειδήσεις από την Κούβα για το εμβόλιο του καρκίνου του πνεύμονα,αναρωτιέσαι. Μα είναι δυνατόν να μην μπορούν "να ανοίξουν τα στραβά τους" και να δουν ότι οι ελπίδες  έρχονται κατευθείαν από τα επιστημονικά εργαστήρια, κατευθείαν από πολιτικά συστήματα που κέντρο έχουν τον άνθρωπο και τις ανάγκες του ( Σοσιαλισμό το λέμε εμείς οι ...άθεοι ΚΚΕδες) και όχι από τους άμβωνες και τα ιερά των  ιερολωποδυτών.
Αμ η άλλη εικόνα με τα ευλογημένα στυλό; Πώς να μπορέσεις να καταπιείς μια τέτοια απάτη; Πώς να αντέξεις την εικόνα χεριών απλωμένων ή νέων ανθρώπων γονατισμένων ικετεύοντας, κυριολεκτικά, τη δύναμη για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες. Στην άκρη η ταξική φύση του εκπαιδευτικού συστήματος. Τι και αν δε μπόρεσε η οικογένεια να πληρώσει φροντιστήρια, να πληρώσει ιδιαίτερα; Τι και αν δεν υπήρχε μαθηματικός, φιλόλογος,φυσικός στην ώρα του; Τι και αν το χειμώνα χτύπαγαν σαγόνια από το κρύο στην τάξη; Τι και αν ο πατέρας ,η μάνα είναι άνεργοι, τα προβλήματα τεράστια στην οικογένεια, αφού  με δυσκολία εξασφαλίζεται, αν εξασφαλίζεται, ένα πιάτο φαγητό; Όλα αυτά ξεπερνιούνται με ένα το γονάτισμα στην εκκλησία, απαραίτητη προϋπόθεση για το αυριανό γονάτισμα στο αφεντικό.
Κάτι τέτοιες ώρες μου έρχεται στο νου ο  Θεοδόσης. Ο συντροφάκος, μέλος της ΚΝΕ , που πριν μερικά χρόνια πήρε χάλκινο μετάλλιο σε Ολυμπιάδα Μαθηματικών και σχεδόν άγγιξε το απόλυτο άριστα στις πανελλαδικές. Φαίνεται πως η ευλογία του Λένιν και του Στάλιν είναι ισχυρότερη.
Και έρχονται βάλσαμο τα αποτελέσματα στις φοιτητικές εκλογές και η ελπίδα πως κάποια στιγμή θα συναντηθούν με τα παιδιά της ΚΝΕ στις σχολές.

Δεν υπάρχουν σχόλια: