Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2022

Περιδιαβαίνοντας τους χώρους του 48ου φεστιβάλ ΚΝΕ -ΟΔΗΓΗΤΗ

 Πιστός στο ραντεβού του με το φεστιβάλ,ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ σας ξεναγεί στους χώρους του.


Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2022

Όσα και αν κάνουν, ο λαός καταλαβαίνει

 


Οι καταγγελίες και οι αποκαλύψεις για τις παρακολουθήσεις και τις υποκλοπές είναι χωρίς αμφιβολία εξαιρετικά σοβαρές.

Μόνο το ΚΚΕ, παρά τη συκοφαντία και λάσπη, αναδεικνύει τους μεγάλους κινδύνους για τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες του λαού από το σκοτεινό θεσμικό πλαίσιο και τη νομοθεσία της ΕΕ που ταυτίζει τη «ριζοσπαστικοποίηση», συμπεριλαμβάνοντας μεταξύ άλλων τη δράση του εργατικού – λαϊκού κινήματος, των ΚΚ και όσων αμφισβητούν την καπιταλιστική κυριαρχία, με την τρομοκρατία.

Και οι σημερινές εξελίξεις αποδεικνύουν την ορθότητα και την αξία της πολιτικής του ΚΚΕ, το ποιος τελικά ήταν για μια ακόμα φορά στη σωστή πλευρά της Ιστορίας.

Στην πραγματικότητα, στόχος ήταν και είναι ο «εχθρός λαός», το κίνημα της εργατικής τάξης, το κόμμα του, το ΚΚΕ.

Η αστική τάξη και τα κόμματά της δεν διστάζουν να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας και των ιμπεριαλιστών, φακελώνοντας και παρακολουθώντας τους πάντες. Απόδειξη η κυνική ομολογία του νέου διοικητή της ΕΥΠ κ. Δεμίρη στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής: «Κανείς δεν εξαιρείται από τις παρακολουθήσεις»!

Η παρακολούθηση κομμάτων, δημοσιογράφων, χιλιάδων πολιτών, η συλλογή προσωπικών δεδομένων και πληροφοριών έχουν πλέον γίνει «επιστήμη». Οι νέες τεχνολογίες και τα μέσα παρακολούθησης έχουν εξελιχθεί και αξιοποιούνται για τη βρώμικη δράση της ΕΥΠ και των άλλων κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών, εγχώριων και αλλοδαπών, με τον «καλύτερο» δυνατό τρόπο. Από τον ασφαλίτη με την καμπαρντίνα και τα μαύρα γυαλιά περάσαμε στον ψηφιακό ασφαλίτη.

Σάββατο 30 Ιουλίου 2022

«Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη»

 Επειδή εκεί στο ΠΑΣΟΚ ανακάλυψαν τις παρακολουθήσεις ,   λέμε να τους ξεσκονίσουμε λίγο τη μνήμη  γιατί "«το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη»





Σάββατο 2 Ιουλίου 2022

ΙΟΥΛΙΑΝΑ 1965: Μύθοι και αλήθειες για το ρόλο της Ενωσης Κέντρου


 
Η κυβερνητική και ευρύτερα πολιτική κρίση, του Ιούλη του 1965, συντάραξε την Ελλάδα για δύο, σχεδόν, ολόκληρα χρόνια, χωρίς όπως φαίνεται κανένας από τους πρωταγωνιστές της να έχει προβλέψει τις διαστάσεις που θα έπαιρνε. Αν και υπέβοσκε για αρκετό χρονικό διάστημα ξέσπασε - φανερά πλέον - στις 15 Ιούλη 1965 και κράτησε ως το Απριλιανό πραξικόπημα των συνταγματαρχών του 1967. Ως αιτία της εμφανίζεται η άρνηση του παλατιού να δεχτεί την αντικατάσταση του υπουργού Αμυνας, Π. Γαρουφαλιά, από τον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου. Στην πραγματικότητα όμως αυτό ήταν η κορυφή του παγόβουνου, αν όχι το αναγκαίο, για τους εμπλεκόμενους στην κρίση, πρόσχημα. Είναι γνωστό άλλωστε πως ο αρχηγός της Ενωσης Κέντρου συζητούσε με το μονάρχη και άλλες εναλλακτικές λύσεις που θα οδηγούσαν στην αντικατάσταση μεν του Γαρουφαλιά, αλλά από κάποιο άλλο πρόσωπο, όχι όμως από τον τότε πρωθυπουργό. Τελικά αυτός ο συμβιβασμός δεν επιτεύχθηκε. Ο Γ. Παπανδρέου επανήλθε στις αρχικές του θέσεις να

Κυριακή 12 Ιουνίου 2022

Όταν τα παιδιά δεν παίζουν…


12 Ιουνίου: Παγκόσμια μέρα κατά της παιδικής εργασίας

Ο ΟΗΕ ανακήρυξε το 2021 “Διεθνές Έτος για την Εξάλειψη της Παιδικής Εργασίας”. Συγκεκριμένα, σε κοινή έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, της UNICEF και του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για την Παιδική Ηλικία, διατυπώνεται η εκτίμηση ότι στις αρχές του 2020 τα παιδιά που ήταν αναγκασμένα να δουλεύουν ήταν 160 εκατομμύρια, δηλαδή 8,4 εκατ. περισσότερα απ’ ότι τέσσερα χρόνια νωρίτερα.

Οι διάφοροι απολογητές του συστήματος, αυτοί που μας λένε ότι το “σύγχρονο” είναι αυτό που ζούμε σήμερα και το “παλιό” είναι μία κοινωνία που καταργεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο ας μας απαντήσουν: Γιατί εν έτει 2021 υπάρχουν παιδιά σε όλο τον κόσμο που αντί να παίζουν και να μαθαίνουν γράμματα αναγκάζονται να δουλεύουν; Γιατί η παιδική εργασία αυξήθηκε δραματικά για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια;

 

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2022

Εκεί που δεν υπάρχουν φοιτητικές παρατάξεις…

Υποψήφια νέα μέλη αδελφότητας ωθούνται στον εξευτελισμό γονατίζοντας στον σταθμό του τραίνου και φωνάζοντας «γεια σας άνθρωποι» την ώρα που σταθμεύει η αμαξοστοιχία

Πολύ συχνά ακούμε ότι τα προβλήματα των ελληνικών πανεπιστημίων έχουν τη ρίζα τους στην «ύπαρξη φοιτητικών παρατάξεων και τη δράση κομμάτων» μέσα σε αυτά. Δε θα σταθούμε εδώ στις εκατοντάδες αποδείξεις για το ότι το πραγματικό πρόβλημα των εμπνευστών αυτής της άποψης δεν είναι γενικώς «τα κόμματα» -άλλωστε πολλοί από αυτούς είναι μέλη αστικών κομμάτων- αλλά η οργανωμένη διεκδίκηση των φοιτητών για όσα έχουν ανάγκη, τα εμπόδια που βάζουν οι αγώνες τους στην υλοποίηση της αστικής πολιτικής για τα πανεπιστήμια.

Θα σταθούμε, όμως, σε μια άλλη πλευρά: Η παραπάνω άποψη συνήθως διανθίζεται με τη σύγκριση με πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπου δήθεν η μη ύπαρξη πολιτικών νεολαιών συμβάλλει στην ποιότητα των σπουδών. Όμως, η πραγματικότητα έρχεται να διαψεύσει για άλλη μια φορά τους μόνιμους «διαφημιστές» του επιχειρηματικού πανεπιστημίου, αυτούς που θέλουν τους φοιτητές-πελάτες στο πανεπιστήμιό τους, χωρίς λόγο και φωνή για όσα τους αφορούν.