Μήνυμα Ιταλών μαθητών: Στηρίζουμε την πάλη των μαθητών στην Ελλάδα!

Αναρτήθηκε στις Νοεμβρίου 2nd 2016  στο mathites.gr

Τα τελευταία χρόνια στην Ιταλία, εμείς οι μαθητές έχουμε αγωνιστεί κατά της μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Ρέντσι, που ανοίγει ορθάνοιχτα τις πόρτες στις ιδιωτικές επιχειρήσεις στα σχολεία. Για χρόνια παλεύουμε ενάντια σε μια επίθεση που διεξάγεται όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτές τις μέρες στην Ελλάδα συμβαίνει κάτι παρόμοιο με αυτό που συνέβη στην Ιταλία.

Παρουσία εκπροσώπου Ιταλών μαθητών , 902.gr   

Η κυβέρνηση Τσίπρα έχει αναπτύξει από κοινού με ορισμένα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου τις κατευθυντήριες γραμμές μιας μεταρρύθμισης για το σχολείο που είναι στην ίδια κατεύθυνση με τις μεταρρυθμίσεις που έχουν ψηφιστεί στην Ιταλία, συμπεριλαμβανομένης αυτής του Ρέντσι. Μια μεταρρύθμιση που προωθεί τον ανταγωνισμό μεταξύ των μαθητών και τον σαφή διαχωρισμό. Με την εισαγωγή ενδιάμεσων εξετάσεων μεταξύ γυμνασίου και λυκείου, οι οποίες θα καθορίζουν την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στο Πανεπιστήμιο που περιορίζεται στην επιτυχία ορισμένων εξετάσεων στο λύκειο, περιορίζοντας τη δυνατότητα εγγραφής στο πανεπιστήμιο για τους μαθητές των τεχνικών και επαγγελματικών σχολείων. Ακόμη προωθεί την πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου, δίνοντας την «δυνατότητα» στους μαθητές να μην τελειώσουν το σχολείο και να πάρουν μία “βεβαίωση” παρακολούθησης του επιπέδου εκπαίδευσης. Όπως συμβαίνει και στην Ιταλία, όλα αυτά προωθούνται στο όνομα της «ελευθερίας», σαν να ήταν ελεύθερη επιλογή ο μαθητής να αφήνει τις σπουδές του για οικονομικούς λόγους και να καταλήγει στην άβυσσο της μαύρης εργασίας. Στο σχέδιο μιλάνε επίσης, για έναν ελάχιστο αριθμό ωρών που ο μαθητής θα πρέπει να αφιερώσει στις «κοινωνικές δραστηριότητες» για να πάρει το απολυτήριο. Έχουμε εμπειρία από πρώτο χέρι για το τι κρύβεται πίσω από τα ωραία λόγια που γεμίζουν τα συνθήματα των κυβερνήσεων: Στην Ιταλία, η μεταρρύθμιση που εισήγαγε 200 ώρες υποχρεωτικής εργασίας για τους μαθητές των γυμνασίων και 400 ώρες για τους μαθητές των τεχνικών και επαγγελματικών σχολείων που ονομάζεται και “Καλό Σχολείο”, στην πραγματικότητα είναι ένα καλό σχολείο για τα αφεντικά, για τα οποία δουλεύουμε χωρίς να έχουμε το δικαίωμα ούτε στον ελάχιστο μισθό και μόνο για τα κέρδη των επιχειρήσεων.

Μαθητές: "Γαβρόγλου καλώς ήρθες, Φίλη σε χαιρετάμε, όσους και ν’ αλλάξετε, εμείς δε σταματάμε!"

Αναρτήθηκε  από την ιστοσελίδα mathites.gr  ( περισσότερες φωτογραφίες στο τέλος )

Βουλιάξαμε τη χώρα! Χιλιάδες μαθητές στην Αθήνα και απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ όλη την Ελλάδα, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Πάτρα βγήκαμε στους δρόμους και διεκδικήσαμε τα αυτονόητα δικαιώματά μας! Ένα σχολείο να μορφώνει και όχι να εξοντώνει!

Με δυναμικό παλμό και φωνάζοντας συνεχώς συνθήματα, όπως «Θέλουμε σχολείο να βγάζει μορφωμένους, ανθρώπους αξιοπρεπείς και όχι υποταγμένους», «Δώστε λεφτά για την παιδεία, πουλήστε κανα πύραυλο να φτιάξουμε σχολεία», κ.ά. κάναμε ξεκάθαρο ότι οι μαθητές δε θα κάτσουμε στ’ αυγά μας, θα διεκδικήσουμε να εξασφαλιστεί ΤΩΡΑ χρηματοδότηση για τη λειτουργία των σχολείων μας, δημόσια και δωρεάν παιδεία, τη ζωή και το μέλλον που μας αξίζει!

Δε μασήσαμε από τα παραμύθια και τα κόλπα της κυβέρνησης που νόμιζε ότι αλλάζοντας υπουργό Παιδείας θα μας έπιανε στον ύπνο… Στείλαμε δυναμικό μήνυμα αγώνα:

 Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΕΧΕΙ ΙΔΑΝΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ, ΟΥΤΕ ΠΡΟΣΚΥΝΑ!

Γαβρόγλου καλώς ήρθες, Φίλη σε χαιρετάμε, όσους και ν’ αλλάξετε, εμείς δε σταματάμε!

Η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει από κει που το άφησαν οι προηγούμενες, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, και μαζί με τους συνεργάτες τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση ΕΒΑΛΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ!!!

Σήμερα ήταν μόνο η αρχή… Τώρα ξεκινάμε… ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ!

Είμαστε πολλοί, να γίνουμε περισσότεροι. Δε σταματάμε! Συνεχίζουμε ακόμα πιο δυνατοί και αποφασισμένοι!

• Συζητάμε σε κάθε τάξη, σε κάθε σχολείο για να μπουν πιο πολλοί μαθητές στον αγώνα!

• Δυναμώνουμε  την αλληλεγγύη, τη διεκδίκηση για όλα αυτά που έχουμε ανάγκη!
• Συντονιζόμαστε όλα τα σχολεία, σε κάθε δήμο και πόλη, για να γίνουμε ακόμα πιο δυνατοί! 

Το πράγμα μιλάει από μόνο του

Για το συγκεκριμένο σχέδιο της πλειοψηφίας σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να μην υπάρξει ενιαία απεργιακή απάντηση των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, γράψαμε την περασμένη βδομάδα. Αυτό που δεν προβλέψαμε ήταν ότι τα δημόσια πανηγύρια γι' αυτόν το σχεδιασμό θα έρχονταν από... το «ΠΡΙΝ», ο πολιτικός χώρος του οποίου εκφράζεται συνδικαλιστικά στην ΑΔΕΔΥ μέσα από τις «Παρεμβάσεις».
«Το σχέδιο της ηγεσίας της ΓΣΕΕ να "σπάσει" την απεργία στις 24/11 και οι ταλαντεύσεις του ΠΑΜΕ δεν πέρασαν!» γράφει το «ΠΡΙΝ».
Η αλήθεια είναι πως το σχέδιο των δυνάμεων που πλειοψηφούν τόσο στη ΓΣΕΕ όσο και στην ΑΔΕΔΥ, να μην υπάρξει ενιαία πανεργατική απεργιακή απάντηση στην κλιμακούμενη επίθεση κυβέρνησης - κεφαλαίου, πέρασε με τη συμβολή και των «Παρεμβάσεων». Οι ταξικές δυνάμεις πρότειναν στη ΓΣΕΕ πανεργατική απεργία στις 24/11 (ημερομηνία που είχε ήδη αποφασίσει απεργία η ΑΔΕΔΥ), υπηρετώντας με συνέπεια την αναγκαιότητα να υπάρξει πανεργατική κινητοποίηση με γενική απεργία. Ωστόσο, όμως, η ΓΣΕΕ, με τη συμφωνία ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΜΕΤΑ, απέρριψε την πρόταση της ΔΑΣ και αποφάσισε απεργία στις 8/12. Ακολούθως, οι ταξικές δυνάμεις πρότειναν στην ΑΔΕΔΥ να μεταφερθεί η απεργία στις 8/12 ή να κηρυχτεί νέα απεργία για εκείνη τη μέρα, επιμένοντας ότι ο αγώνας των εργαζομένων πρέπει να πάρει χαρακτηριστικά πανεργατικής απεργίας, ανεξάρτητα από ημερομηνίες.
Ποιος απέρριψε και αυτήν την πρόταση, επιμένοντας για μια και μόνη απεργία στις 24/11; Οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΜΕΤΑ (ΛΑΕ) και ΑΡΚΙ (ΣΥΡΙΖΑ). Οι δυνάμεις δηλαδή που ψήφισαν για απεργία στις 8/12 στη ΓΣΕΕ. Αλλά τώρα, στην ΑΔΕΔΥ, είχαν τη στήριξη και των «Παρεμβάσεων». Επειδή το πράγμα μιλάει από μόνο του, ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους οι εργαζόμενοι...
Πηγή:rizospastis.gr

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας «αλλιώς» – Μια απρόσμενη συνέντευξη.

Δημήτρης Καμπουράκης | 01/11/2016

Ο Αλέξης, ο Στάλιν, ο Δημοκρατικός Στρατός, ο Κατρούγκαλος, ο Κνίτης ροκάς, η σέξι Κνίτισσα, τα παιδικά του χρόνια, η ψήφος της κόρης του και… ο image maker που θα αναλάβει το αδυνάτισμά του. Μια απρόσμενη συζήτηση με τον Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα.

Πριν από έναν αιώνα (99 χρόνια για την ακρίβεια, αφού η Οκτωβριανή επανάσταση έγινε το 1917), οι απανταχού κομμουνιστές ήταν το φόβητρο των αστών, των στρατοκρατών και των πολιτικών τους εκπροσώπων. Σήμερα τι είναι; Ιστορικά βεβαρημένοι παλαιοημερολογήτες της πολιτικής; Ακίνδυνοι ουτοπιστές, μήπως; Ή κάποιοι που αναγεννιούνται από τη στάχτη τους;

Ο πάγος έσπασε και ο δρόμος χαράχτηκε 99 χρόνια πριν. Προσωρινά ιστορικά πισωγυρίσματα η ανθρωπότητα έχει γνωρίσει ουκ ολίγα. Ο ίδιος ο καπιταλισμός χρειάστηκε όχι μόνο ένα αιώνα, αλλά τέσσερις και πλέον αιώνες για να επικρατήσει οριστικά έναντι της φεουδαρχίας. Παλεύουμε ώστε να μη χρειαστούν τόσα χρόνια για να επικρατήσει οριστικά ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός, έναντι του ξεπερασμένου πλέον καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού.

Ειλικρινά τώρα: Αν τότε είχε κερδίσει ο Δημοκρατικός Στρατός, τώρα θα ήμασταν καλύτερα ή χειρότερα;

Δυστυχώς, δε νίκησε τελικά. Συνεπώς, με «αν» δε μπορεί να αποδοθούν οι πιθανές εξελίξεις, που είναι πιο σύνθετες και περίπλοκες τις περισσότερες φορές.

΄Οξυνση ανταγωνισμών εν μέσω κινδύνων για την παγκόσμια οικονομία

Πυκνώνουν οι ανησυχίες για την εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομίας. Τα τελευταία κακά μαντάτα ήρθαν από την πρόσφατη Σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Παγκόσμιας Τράπεζας, στις ΗΠΑ. Με έναν τόνο παραπάνω δραματικό ως προς την αβέβαιη εξέλιξη αφού οι φόβοι για πισωγύρισμα σε κρίση εκφράζονται πλέον ανοιχτά.

Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Β. Σόιμπλε, σύμφωνα με το AΠΕ-ΜΠΕ, σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή την ανάληψη της προεδρίας του G20 από τη Γερμανία το 2017, είπε: «Ο κίνδυνος νέας κρίσης δεν έχει εξαλειφθεί εντελώς». Είπε ακόμη ότι συμφωνεί με την εκτίμηση του ΔΝΤ για τους κινδύνους που έχει το τραπεζικό σύστημα, αλλά ο ίδιος πρόβαλε ως αιτία τις πολιτικές «μεγάλης χαλάρωσης» που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

Το ΔΝΤ προειδοποιεί ταυτόχρονα για το τεράστιο χρέος διεθνώς. Ο δε Β. Σόιμπλε είπε: «Αυτά τα δύο πράγματα μαζί - η παγκόσμια διόγκωση του χρέους, του ιδιωτικού, του δημόσιου και του εταιρικού, και ταυτόχρονα η πολύ χαλαρή νομισματική πολιτική - ίσως είναι ένας από τους κινδύνους που πρέπει να αντιμετωπίσουμε, εάν αντλήσαμε όλα τα μαθήματα της οικονομικής κρίσης».

Μια ακόμη απόδειξη του τι σημαίνει να είναι οι κομμουνιστές στην εξουσία!

 Κανένα από τα μέλη , στελέχη, οπαδούς, ψηφοφόρους του ΚΚΕ δεν εκπλήσει η δουλειά που γίνεται στο Δήμο Πάτρας. Κάπως έτσι ονειρευόμαστε την εξουσία της εργατικής τάξης, τη λαϊκή εξουσία. Όσους λόγους όμως έχουμε να είμαστε περήφανοι για τον κομμουνιστή δήμαρχο της Πάτρας, άλλους τόσους έχουμε να στενοχωριόμαστε με την παραίτηση , την αδιαφορία, την κακομοιριά , την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρεία της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας. 

Ε, όχι λοιπόν δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Ανοίξτε τα μάτια σας και δείτε.....

ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΙ ΤΟΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ  ΠΕΡΙΣΤΟΙΧΙΖΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΛΥΚΟΥΣ , ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΥΦΩΝΑ ΠΟΥ ΣΑΡΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ...

Πολύτιμα εκθέματα-κειμήλια στο 42ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ

Ίσως τα  πολυτιμότερα εκθέματα του 42ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ.

Μικρή, φωτογραφική ξενάγηση , στο 42ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος , ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ, μέσα από φωτογραφίες θα σας μεταφέρει τον παλμό του  42ου φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ. Το 2ο μέρος , που θα ανέβει αύριο είναι και το καλύτερο.

Μπαίνουμε στο χώρο του Φεστιβάλ

 

Το εκκλησιαστικό ιερατείο και η ιστορία του- 2ο Μέρος

Από τους 7.000 περίπου κληρικούς της εποχής της Κατοχής, πάνω από τους μισούς πήραν ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Ενώ όμως οι απλοί κληρικοί, ως γνήσια παιδιά του λαού, έδιναν το πατριωτικό «παρών», το ιερατείο ήταν όχι απλώς «απόν», αλλά αποτελούσε και στήριγμα των κατακτητών και της εγχώριας αντίδρασης.

*

Ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος της εποχής, ο Δαμασκηνός, διορίστηκε στη θέση του από την κατοχική «κυβέρνηση» του Τσολάκογλου. Στις επιστολές του προς την «κυβέρνηση» των προδοτών, ο Δαμασκηνός ευλογούσε τους «Κουίσλιγκ», δηλώνοντας ότι «αποβλέπομεν μετά βαθείας εκτιμήσεως προς την τολμηράν πρωτοβουλίαν την οποίαν αναλάβατε», ενώ χαρακτήριζε τη συνθηκολόγηση με τους κατακτητές σαν «μέτρον ανάγκης»...

Το εκκλησιαστικό ιερατείο και η ιστορία του- 1ο Μέρος

Από τη στήλη του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ , ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ, αναδημοσιεύονται τα παρακάτω. Η δημοσίευση τους ξεκίνησε 1 Μάρτη του 2005 και ολοκληρώθηκε σε 5 μέρη στις 5 του  Μάρτη. Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ θα τα αναδημοσίευσει σε 2 μέρη.

------------------

Η σύμφυση της Εκκλησίας, δηλαδή του ηγετικού της ιερατείου, με το πολιτικό κατεστημένο, μια σύμφυση που αντιστρατεύεται τα συμφέροντα των απλών πιστών, των οποίων την αγνή πίστη καπηλεύεται το ιερατείο, είναι προσδιορισμένη από την πρώτη στιγμή της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας και του αυτοκέφαλου της ελληνικής Εκκλησίας.

*

Ηδη, από τη γέννηση του ελληνικού κράτους, η επιτροπή που συστάθηκε με το βασιλικό διάταγμα στις 15/3/1833 και με αντικείμενο την «ανεξαρτησία» της Εκκλησίας, στην πρώτη της συνεδρίαση ψηφίζει απόφαση στην οποία αναφέρεται:

*

«Απεφασίσθη ομοψήφως ότι η Εκκλησία του Βασιλείου της Ελλάδος, πνευματικώς μεν μη γνωρίζουσα κανέναν αρχηγόν ή κεφαλήν της, παρά μόνο τον θεμελιωτήν της Εκκλησίας, τον Ιησούν Χριστόν, πολιτικώς δε έχουσα και γνωρίζουσα αρχηγόν της τον Βασιλέα της Ελλάδος (...)».

*

Η ιστορία του ιερατείου είναι μακρά. Και μαζί βαριά η σκουριά του ψεύδους και της παραποίησης που καταπλακώνει την αλήθεια γύρω από το ρόλο του. Ρόλος σκοτεινός και αντιδραστικός, είτε την εποχή που έθετε στο πυρ το εξώτερον τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, είτε την εποχή που άνοιγε κερκόπορτες στο Σουλτάνο, είτε την εποχή που αποκήρυσσε την Επανάσταση του '21.

*

Οσο για τον 20ό αιώνα, είναι γεμάτος από παρεμβάσεις της Εκκλησίας στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Ετσι η Εκκλησία έχει το δικό της μερίδιο στο λεγόμενο «διχασμό» μεταξύ «βενιζελικών - αντιβενιζελικών». Μάλιστα, το Δεκέμβρη του 1916, στη συγκέντρωση στο Πεδίον του Αρεως, είναι ο αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος που αναθεματίζει το Βενιζέλο. Οι συγκεντρωμένοι, ακούγοντάς τον, παρακινούνται να ρίξουν το λίθο του αναθέματος, ακολουθώντας τον αρχιερέα να διακονεί:

*

«Κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου, φυλακίσαντος αρχιερείς και επιβουλευθέντος την Βασιλείαν και την πατρίδα, ανάθεμα έστω».

To 1ο φύλλο του παράνομου ΟΔΗΓΗΤΗ- Σεπτέμβρης 1968

ΒΡΑΖΙΛΙΑ: Χρήσιμα συμπεράσματα από τις τελευταίες «αναταράξεις»

Η αποπομπή Ρουσέφ ήταν το αποκορύφωμα της ενδοαστικής σύγκρουσης

Copyright 2016 The Associated

Η δικαιολογημένη λαϊκή καταδίκη της αντιδραστικής κυβέρνησης Τέμερ, για να είναι αποτελεσματική, πρέπει να συνδυαστεί με δυνάμωμα της αντικαπιταλιστικής πάλης

Οι εξελίξεις στη Βραζιλία με την ολοκλήρωση της διαδικασίας αποπομπής της πρώην Προέδρου της χώρας, Ντίλμα Ρουσέφ, από τη Γερουσία, ήταν ένα από τα βασικά θέματα που κυριάρχησαν στην επικαιρότητα αυτή τη βδομάδα. Η προσχηματική εν πολλοίς πολιτική δίκη που στήθηκε τη φετινή άνοιξη σε βάρος της Ρουσέφ από τους πρώην συμμάχους της, δηλαδή τα αστικά φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα που τη στήριζαν και στις δύο θητείες της από το 2010, όταν πήρε τη σκυτάλη από τον Λούλα, αποτελεί την κορύφωση μιας ενδοαστικής σύγκρουσης. Και μπορεί από πολλές δυνάμεις, και το πρώην κυβερνών Κόμμα των Εργατών, η αποπομπή της να χαρακτηρίζεται «πραξικόπημα», «αποστασία», «παραβίαση της δημοκρατίας», αλλά αυτό που έγινε είναι με βάση το αστικό Σύνταγμα της Βραζιλίας μια καθόλα νόμιμη διαδικασία. Οι αποστασίες και η αλλαγή στρατοπέδων από αστούς πολιτικούς είναι ένα φαινόμενο γνώριμο στον καπιταλισμό, άλλωστε το βλέπουμε και στην πατρίδα μας.

Το πρόσχημα της καταπολέμησης της διαφθοράς και της κάθαρσης (η Ρουσέφ δικάστηκε με την κατηγορία ότι παραποίησε τα στοιχεία του προϋπολογισμού το 2014 για πολιτικό όφελος, ενώ πολλά στελέχη και ο πρώην Πρόεδρος Λούλα φέρονται μπλεγμένα σε σκάνδαλα διαφθοράς) από τους κατήγορους της, επίσης μέχρι τα μπούνια στη διαφθορά (οι 49 από τους 61 γερουσιαστές που την απέπεμψαν σε σύνολο 81, ελέγχονται επίσης για σκάνδαλα), χρησίμευσε και για τον εγκλωβισμού του λαού. Κύρια επιδίωξη να μη βλέπει τον κύριο εχθρό, την εξουσία του κεφαλαίου που και η Ρουσέφ υπηρέτησε και βεβαίως χρησιμοποιήθηκε για γενναία αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, ιδιαίτερα σε φάσεις που οξύνεται η καπιταλιστική κρίση.

Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ, για τη δημοπράτηση των τηλεοπτικών αδειών

ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες εργαζόμενοι δημοσιογράφοι, διοικητικοί και τεχνικοί,

Η επόμενη μέρα, μετά τη «ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου», δηλαδή το ξαναμοίρασμα της πίτας των ΜΜΕ μεταξύ παλιών και νέων καπιταλιστών - ιδιοκτητών, που επιχειρεί η κυβέρνηση, βρίσκει τους εργαζόμενους σε ακόμα χειρότερη θέση.

Από τη μια, σύμφωνα με ομολογία της ίδιας της κυβέρνησης, άλλοι 1.000 και πάνω εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους.

Από την άλλη, όσοι συνεχίσουν να εργάζονται θα το κάνουν σε συνθήκες εργασιακής ζούγκλας, για τις οποίες έχει φροντίσει τόσο αυτή η κυβέρνηση όσο και οι προηγούμενες, σε αγαστή συνεργασία και συνεννόηση με το κεφάλαιο και την ΕΕ.

Τα χτυπήματα...

Στην φωτογραφία αυτή βλέπετε τα "χτυπήματα" όπως αναφέρονται, από τους "επενδυτές". Eστιάζουμε σε ένα ,σκόπιμα, το οποίο σημειώνεται με βελάκι και πρόκειται για τον κ. Καλογρίτσα γνωστό εργολάβο .Το γιατί θα το δείτε παρακάτω. 

Τώρα, προσέξτε τη δεύτερη σειρά, για παράδειγμα, και κάντε την πρόσθεση. Το αποτέλεσμα είναι 241,3 εκατομμύρια ευρώ. Τόσα διέθεταν συνολικά οι "επενδυτές" για να "χτυπήσουν τις "άδειες". Χορός εκατομμυρίων την ώρα που οι ζωές των εργατών , οι ζωές όλων των εργαζόμενων, τα δικαιώματά τους, το δικαίωμά τους στη ζωή , στην αξιοπρεπή διαβίωση , το δικαίωμα να ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους ,δεν υφίστανται πλέον. Η κρίση λοιπόν δε χτυπάει όλους, οι επιχειρηματίες , οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές δεν "ζορίζονται" από την κρίση. Το αντίθετο μάλιστα. Διατηρούν τα κέρδη τους ή και τα αυξάνουν με ταφέροντας το βάρος της κρίσης στις πλάτες όλων μας.

Ας ξαναγυρίσουμε στην περίπτωση Καλογρίτσα και στην επιχείρησή του, ΤΟΞΟΤΗΣ Α.Ε.

Η Εκπαίδευση ως... κοροϊδία

«Η Εκπαίδευση δεν είναι εμπόρευμα αλλά κοινωνικό δικαίωμα», είπε προχτές στη Βουλή ο υπουργός Παιδείας και έσπευσε να αναπαράγει η χτεσινή «Αυγή». Ολα αυτά συζητώντας για ένα νομοσχέδιο (αυτό για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό) με το οποίο ουσιαστικά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ απαλλάσσει το κράτος από την υποχρέωσή του να παρέχει δημόσια και δωρεάν Παιδεία σε όλα τα παιδιά των Ελλήνων μεταναστών στο εξωτερικό, ενώ ανοίγει και την πόρτα σε κάθε είδους φορείς, ιδρύματα και ΜΚΟ, για να αναλάβουν ουσιαστικό ρόλο σε αυτή. Και για μια τροπολογία (για την ιδιωτική εκπαίδευση, όπου κατεξοχήν η Εκπαίδευση είναι... εμπόρευμα) που παρά τον ντόρο που έχει γίνει και παρά τα όσα ελάχιστα προβλέπει για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς, επί της ουσίας κινείται στη γραμμή της υπεράσπισης των συμφερόντων των σχολαρχών, ενώ κάθε άλλο παρά ανατρέπει την εργασιακή ζούγκλα που έχει διαμορφωθεί (και σε αυτόν) το χώρο. Σκέτη κοροϊδία, δηλαδή, από την κυβέρνηση, που προσπαθεί αξιοποιώντας συνθήματα του κινήματος να θολώσει τα νερά, την ώρα που φτιάχνει Εκπαίδευση κομμένη και ραμμένη στα συμφέροντα του κεφαλαίου και τις «αντοχές της οικονομίας», καταργεί μια σειρά από δικαιώματα μαθητών και εκπαιδευτικών, συντηρεί και ενισχύει τη «συνύπαρξη» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στην Εκπαίδευση.

Για το ρόλο των κομμουνιστών επιστημόνων , διανοουμένων, καλλιτεχνών

 

"Ικαρος" , Βάσω Κατράκη

Απόσπασμα άρθρου από ΚΟΜΕΠ. Ολόκληρο το άρθρο διαβάστε το εδώ

 Στις μέρες μας η εργατική τάξη είναι αναμφίβολα περισσότερο εγγράμματη και γενικά μορφωμένη απ’ ό,τι στο παρελθόν. Αυτή η τάση δεν πρόκειται να ανακοπεί, παρόλο που θα υφίσταται με νέα αντιφατικά στοιχεία, όπως η ενίσχυση του λειτουργικού αναλφαβητισμού, η υποχώρηση του γενικού μορφωτικού επιπέδου παρά την ανάπτυξη του τεχνολογικού επιπέδου, η αποσπασματικότητα των γνώσεων σε βάρος της επιτελικής, δημιουργικής σκέψης, της κρίσης. Αυτά τα αντιφατικά χαρακτηριστικά όλο και περισσότερο θα εμφανίζονται στα παιδιά της εργατικής τάξης και των φτωχών μεσαίων στρωμάτων, ακόμη πιο οξυμένα στα παιδιά των αντίστοιχων μεταναστών. Παράλληλα, όλο και περισσότερο επεκτείνονται φαινόμενα σήψης, λουμπενοποίησης στα παιδιά των πιο περιθωριοποιημένων τμημάτων της εργατικής τάξης. Δεν είναι τυχαία η έξαρση της διακίνησης-χρήσης ναρκωτικών σε ΕΠΑΣ-ΕΠΑΛ, η εγκληματικότητα σε μετανάστες, αλλά και γενικότερα σε νεαρές ηλικίες.

Δια στόματος Βάρναλη,συνέχεια στις "Σκόρπιες σκέψεις"...

 Από την ποιητική συλλλογή  "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ"

Κοιτάχτε τον Καραμπουζούκη,ακαδημαϊκός!

Άλλος δεν είναι στο σινάφι πιο μηδενικός.

Γιατί λοιπόν στρογγυλοκάθεται κάτου απ' το θόλο;

Γιατ΄έχει κώλο!

Από την ποιητική συλλλογή  "ΟΡΓΗ ΛΑΟΥ"

Σαν έκατσε ο Καραμπουζούκης κάτου από το θόλο,

σηκώθη και προσκύνησε το δωδεκάθεον όλο

 κι οι έδρες όλες,μαρμαρένιες ή κρεατινές,

του Μηδενός ζητωκραυγάσαν το αχανές 

NEA ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: Εξαγγελίες, δεδομένα και η απαραίτητη απάντηση

Ο «απολογισμός» της περσινής σχολικής χρονιάς επιβάλλει μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί να βρεθούν από την αρχή της φετινής σε «θέσεις μάχης»

Τις μέρες αυτές συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ψήφιση στη Βουλή του 3ου μνημονίου που φόρτωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και οι ψήφοι ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού, στον ελληνικό λαό, επιπρόσθετα σε όλα τα υπόλοιπα αντιλαϊκά μέτρα και τα δύο προηγούμενα μνημόνια. Το 3ο μνημόνιο περιλαμβάνει και μια σειρά από μέτρα που αφορούν την Παιδεία, την Επαγγελματική Εκπαίδευση, τα πανεπιστήμια και που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υλοποίησε τον ένα αυτό χρόνο με «θρησκευτική ευλάβεια». Αλλωστε, τίποτα δεν άλλαξε, ούτε στις στρατηγικές κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΟΟΣΑ ούτε, βέβαια, στις απαιτήσεις των καπιταλιστών για «στενότερη» σύνδεση της Παιδείας και της Ερευνας με τις ανάγκες τους. Αυτήν τη στρατηγική του κεφαλαίου για την Εκπαίδευση ακολούθησε κατά γράμμα, πηγαίνοντάς την και ένα βήμα παραπέρα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως έδειξαν και μια σειρά από στοιχεία, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της, τα πορίσματα του «διαλόγου» για την Παιδεία κ.ο.κ., και πολύ περισσότερο η σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί και γονείς. Ολα όσα δηλαδή κάνουν ακόμα πιο ζοφερή την προοπτική της νέας χρονιάς, απαιτώντας από το μαθητικό, το γονεϊκό και εκπαιδευτικό κίνημα αλλά και ευρύτερα το εργατικό - λαϊκό να βρεθούν και εδώ σε «θέσεις μάχης» για να εμποδίσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που είναι μπροστά, να διεκδικήσουν την αναπλήρωση των απωλειών των προηγούμενων χρόνων και, πολύ περισσότερο, την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους.

Σκόρπιες σκέψεις...

Παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες όσα λέγονται από την Αφροδίτη Μάνου και τους συντρόφους εδώ (στο facebook εννοείται.)
Είμαι αρκετά παλιός, σκεφτείτε ότι στο πανεπιστήμιο ήμουν τη δεκαετία του 70. Θεωρήστε λοιπόν ότι έζησα τα φεστιβάλ της ΚΝΕ από το 3ο και μετά. Νεαρός με ενθουσίαζε το γεγονός ότι πολλοί επώνυμοι καλλιτέχνες ήταν με το κόμμα ή κοντά στο κόμμα.
Θεωρούσα ότι η δικαίωση της πολιτικής είναι ευθέως ανάλογη των επωνύμων καλλιτεχνών που την αποδέχονται.
Ήρθε όμως η δεκαετία του 90 και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Η πλειοψηφία των επωνύμων "την έκανε", αφού κατά τη γνώμη της "το σφυροδρέπανο έπεσε στο κύμα και έσπασε" και άρχισε να κολοτρίβεται με την εξουσία, να οδεύει προς τα Βόρεια Προάστια και να κονομάει φράγκα. Φυσικά αυτή η μετατόπιση δεν έγινε χωρίς αντίτιμο. Όπως οι αγωνιστές έπρεπε να δίνουν το παρόν στην αστυνομία στα δύσκολα χρόνια, έτσι και οι "καλλιτέχνες" έπρεπε έμμεσα ή άμεσα να βρίζουν το ΚΚΕ ή να φτύνουν το όποιο παρελθόν τους ομνύοντας στη "Δημοκρατία" αποκηρύσσοντας μετα βδελυγμίας τον "κομμουνισμό και τας παραφυάδας αυτού", προκειμένου να πείσουν την αστική τάξη ότι μετανόησαν. Κολακεύονταν ιδιαίτερα που οι αστοί τους χτυπούσαν φιλικά το χέρι στην πλάτη και με ένα ουίσκι στο χέρι στα πάρτυζ των Β.Π. ή και στο Μέγαρο του Λαμπράκη περιέφεραν την (αδιαμφισβήτη κατα τα άλλα) ποιότητα τους... και ο τραπεζικός λογαριασμός τους μεγάλωνε.

Αζίζ Νεσίν: Ο καφές και η δημοκρατία

Δύο πράγματα δεν ευδοκιμούν στη χώρα μας (στην Τουρκία αναφέρεται ο συγγραφέας). Το ένα είναι το δέντρο του καφέ και το άλλο η Δημοκρατία. Και τα δυο μας έρχονται από το εξωτερικό.
Στα χώματά μας δεν μπορέσαμε ν’ αναπτύξουμε με κανένα τρόπο το δέντρο του καφέ. Το κλίμα της χώρας μας, το νερό, το χώμα, δεν είναι κατάλληλα για την ανάπτυξη του δέντρου αυτού.
Όσο για την Δημοκρατία…………. Η αλήθεια είναι πως ότι περνούσε από το χέρι μας, δεν παραλείψαμε να το κάνουμε, για την ανάπτυξή της, για την εδραίωσή της.

Το χρώμα της... συγκέντρωσης

Το κόκκινο και το κίτρινο βοηθούν μαθητές και φοιτητές να συγκεντρώνονται καλύτερα στη μελέτη τους και να επιτυγχάνουν υψηλότερες βαθμολογίες στις εξετάσεις

Το κόκκινο και το κίτρινο χρώμα στους τοίχους ενισχύουν τη συγκέντρωση των μαθητών και των φοιτητών κατά τη μελέτη τους, υποστηρίζει νέα αυστραλιανή μελέτη.

Συγκεκριμένα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κέρτιν αποφάσισαν να μελετήσουν ποιο χρώμα δωματίου θα μπορούσε να ενισχύσει τις επιδόσεις των μαθητών. Παρά το γεγονός ότι οι φοιτητές που έλαβαν μέρος στο πείραμα δήλωσαν ότι προτιμούν να μελετούν σε δωμάτια βαμμένα σε παστέλ αποχρώσεις καθώς νιώθουν πιο χαλαροί, τα αποτελέσματα της μελέτης άλλα έδειξαν. Σύμφωνα με αυτά, αν οι ίδιοι επιθυμούν να γράψουν καλά στις εξετάσεις τους τότε καλά θα κάνουν να μελετούν σε έντονα βαμμένους χώρους με κόκκινες και κίτρινες αποχρώσεις.

Νίκου Ζαχαριάδη: Λαϊκός Επαναστατικός Στρατός

Σήμερα συμπληρώνονται  43  χρόνια από το θάνατο του Ν.Ζαχαριάδη. Αναδημοσιεύουμε λοιπόν ένα άρθρο του από το περιοδικό ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ.

Pokemon Go: Το «κοινωνικό πείραμα» των προσωπικών δεδομένων, χρυσωρυχείο κερδών για τα μονοπώλια.

 











Είναι ένα φαινόμενο της εποχής; Μια περαστική μόδα; Μια τελική πρόβα, για μια "νέα" πραγματικότητα "εικονική", μαζικής αποχαύνωσης. Μήπως όλα αυτά άλλα και κάτι παραπάνω;

Παραθέτουμε εδώ δύο αξιόλογα άρθρα που το καθένα φωτίζει διαφορετικές όψεις του θέματος. Και τα δύο μαζί, θα λέγαμε, είναι η απάντηση στα ερωτήματα που τέθηκαν.

Το παρακάτω είναι απόσπασμα άρθρου. Ολόκληρο διαβάστε το εδώ. Σας το συνιστώ είναι πολύ ενδιαφέρον.

Ας πούμε πως δεν εκπλήσσει όλη αυτή η υστερία για το παιχνίδι, για τον όποιο λόγο επιθυμεί ο καθένας. Virtual Reality είναι (ή τέλος πάντων πολύ κοντά σε αυτό), μπορείς να παίζεις σχεδόν παντού και τέλος πάντων έχει τον όποιο «χαβαλέ». Και όλα αυτά με μεγάλη ελαστικότητα, λαμβάνοντας υπόψιν τον παροξυσμό που προκάλεσε σε μόλις πέντε (5) ημέρες.
Θα πρέπει να ξέρετε ακόμα πως τα ΜΜΕ στις ΗΠΑ, έχουν συνεχείς αναφορές στο Pokemon Go, ενώ τους θανάτους πολιτών από τους μπάτσους και την κοινωνική εξέγερση που φωλιάζει στα σπλάχνα της χώρας, τα έχουν πιο κάτω και κατά κανόνα τα δίνουν με έναν εντελώς προπαγανδιστικό τρόπο.

Αυτό όμως που προκαλεί έκπληξη, είναι το πως στην μετά-Snowden εποχή που όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουν κάτι, εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη, δεν σκεφτήκανε ούτε στιγμή πως όλο αυτό με το Pokemon Go, συν τα άλλα κάνει και κάτι ακόμα:

Ο Λαϊκός Στρατός του 1821

Ό,τι διαβάζετε, δημοσιεύτηκε στο  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ τεύχος 3 Μάρτης  1948 . Πρόκειται για περιοδικό  που  ήταν μηνιάτικο στρατιωτικοπολιτικό όργανο του Γενικού Αρχηγείου του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Άρχισε να εκδίδεται το Γενάρη του 1948. Το τελευταίο τεύχος του εκδόθηκε το Σεπτέμβρη του 1949. Συνολικά λοιπόν εκδόθηκαν 12+9=21 τεύχη

Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ θα δημοσιεύσει κι άλλα άρθρα από το περιοδικό. Μείνετε συντονισμένοι.

Αναδημοσιεύεται  με αφορμή την επέτειο της καταστροφής του Δράμαλη για την οποία γίνεται αναφορά στο άρθρο , υπάρχει μάλιστα και σχετικό σχεδιάγραμμα.

Πριν ένα χρόνο...

 ...στις 4 Ιούλη 2015 , ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ δημοσίευσε αυτή τη φωτογραφία. Ήταν τότε που όλοι οι ΣΥΡΙΖΑίοι είχαν θυμηθεί τη .... Βάρκιζα και κατά κύματα ορμούσαν βρίζοντας το ΚΚΕ για τη στάση του στο "δημοψήφισμα". 

Τώρα ένα χρόνο μετά, στο διαδίκτυο, πολλοί από αυτούς ομολογούν πως  είχαν ψιλιαστεί ότι η όλη ιστορία ήταν πουλημένη. Σήμερα λοιπόν θα μαζευτούν  στο Σύνταγμα να γιορτάσουν τι; Τις αυταπάτες τους; 

Στο όλο πανηγυράκι συμμετέχει  και η  πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ , η οποία έχει το θράσος , να καλεί σε "παλαϊκό αγώνα¨ λέει. 

Διαβάστε εδώ την ανακοίνωση τους

Μιλάει για παλαϊκό αγώνα το σινάφι των ξεπουλημένων που  ή σαμποτάρησαν τους απεργιακούς αγώνες που αναπτύχθηκαν στην προηγούμενη περίοδο, ή  δεν κούνησαν το μικρό τους δαχτυλάκι, όπως στην απεργιακή κινητοποίηση που έγινε με αφορμή την ψήφιση του φορολογικού-ασφαλιστικού νομοσχεδίου, βάζοντας πλάτη στα στο ξεθεμέλιωμα όποιου δικαιώματος είχε απομείνει.

Δεν ξέρω πόσοι  θα συγκεντρωθούν σήμερα στο Σύνταγμα, για να γιορτάσουν, τρομάρα τους. Πάτε όμως στοίχημα πως οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν κατέβει σε απεργιακή συγκέντρωση , ούτε συμμετείχαν σε απεργιακό αγώνα;